De finalisten 2015

Een overzicht van de zes Rockvonk-finalisten, inclusief fotomateriaal en bio!

ABUDHABI VZW
DSC_9501bewerkt

Abudhabi VZW is géén nachtwinkel.”

Wat Abudhabi VZW dan wél is? Een band die klinkt alsof ze net terug is van een maandenlange roadtrip langs de Amerikaanse westkust.

Geïnspireerd door Mark Lanegan Band, Buffalo Tom, The War on Drugs, Wilco en Bruce Springsteen brengen ze kwaliteitsrock met de grote K. Gitaarrock die refereert naar de gouden jaren ’90. Soms hard, soms zacht, altijd warm.

Frontman Anton Vanderhasselt heeft een pracht van een stem, die af en toe iets lijkt weg te hebben van een kruising tussen Frank Black van The Pixies en Adam Duritz van Counting Crows of van dichter bij huis; een jonge Stef Kamil Carlens ten tijde van dEUS’ In A Bar Under The Sea.

Anton’s intrigerende teksten zijn verhalen over fictieve personages die hij haalt uit films en boeken. Personages waar hij zich persoonlijk mee verbonden voelt, die een raakvlak hebben met zijn eigen leven.

Ook Studio Brussel is het Steenhuffelse Abudhabi VZW niet ontgaan. Ze selecteerden het nummer “This Devilish Town” onlangs nog voor hun De Nieuwe Lichting 2016. En al is de band reeds aan het schrijven sinds eind 2013, hun eerste live shows vonden pas de afgelopen maanden plaats, specifieker nog: het waren de Rockvonk voorrondes. Van een kickstart gesproken.

De bedoeling van Abudhabi VZW? Gewoon goede songs maken. Verder willen ze er zelf niet teveel woorden aan vuil maken.

Wat ze wel nog specifiek wouden meegeven: Het is écht geen nachtwinkel.

Abudhabi VZW is:

Anton Vanderhasselt, zang, 25

Michiel Adams, bas, 26

Kristof Sablon, 28, drums

Steven Van Haegenberg, 31, gitaar

Bob De Mars, 29, gitaar

 

EME

EME-DiederikCraps

“Een tikje geil.”

EME is het collectief rond Emeraude Kabeya (25), geboren in Kinshasa, Congo en als kleuter verhuisd naar Leefdaal, België.

Na het horen van Whitney Houston’s “I will always love you” in de 90’s filmklassieker The Bodyguard besloot de jonge Emeraude dat ze wou zingen.

Gedurende haar middelbare school begon ze te experimenteren met coverbands en zong ze in enkele hip hop projecten. Het bleef bij een vrijblijvende hobby tot ze in 2014 door de Leuvense studentenradio Radio Scorpio werd gevraagd om mee te doen aan een bluesgetint All Star-project met een resem muzikanten van verschillende muzikale komaf. Emeraude vond het zo klikken met de bende dat ze hen enkele zelf geschreven songs liet horen. Haar teksten over haar Congolese roots, over haar leven en de liefde, gecombineerd met haar fantastische soulstem die soms teder, dan weer krachtig klinkt, raakten de 6 andere muzikanten in hun soulvolle ziel: EME was geboren.

Voortbordurend op Emeraude’s eigen songs brengt EME “Soul & B”, een blend van soul en R&B met een funky insteek die live nog eens extra doorswingt. Denk D’Angelo, Common, Erykah Badu, The Roots en pakweg alle soul van eind jaren ’90 toen hiphop invloeden zich binnen de soul begonnen te nestelen.

Live neemt EME zich de ambitie voor om de mensen te doen dansen, of naar eigen zeggen; hen een tikje geil te laten schuren.

Naast hun finaleplaats in Rockvonk, 2015 is EME intussen ook geselecteerd voor Studio Brussel’s De Nieuwe Lichting. Huh! Get on up!

 

EME is:

Emeraude,Kabeeya, 25, zang

Arne Van Stiphout, 26, gitaar

Samuel Cambien, 27, bas

Lore Dirick, 27, backing vocals

Steven Devarwaere, 26, drums

Jan-Willem De Laat, 31, keys

Peter Grauwels, 33, gitaar

 

 

MIDWINTER

Midwinter-DiederikCraps

 

“We carefully grow music.

Midwinter, vijf mid-twintigers uit Londerzeel die eind 2013 als goede vrienden in een repetitiehok kropen en voorzichtig hun eerste songs begonnen te schrijven als band. Voorzichtig omdat het goed moest zijn. Ze wilden dat hun songs de tijd kregen om te rijpen. Wat dat betekent? Schrijven, bijschaven, schrappen en opnieuw beginnen. Het moest en zou goed zijn. Pas dan zouden ze op een podium kruipen. En dat deden ze, vanaf dit jaar. Meteen was het raak: ze wonnen op één van hun eerste shows de Zaventemse wedstrijd Pop Op Park.

Midwinter brengt melancholische pop rock die ergens pendelt tussen Bon Iver, The Antlers en Damien Rice. Muziek die, zoals de naam al doet vermoeden, helemaal past bij een sombere herfst- of winterdag, maar evenzeer een ondergaande zon op een zwoele zomeravond kan begeleiden.

De warme, dragende stem van zanger Raf De Wit snijdt diep. Zijn teksten zijn cryptisch en poëtisch. Zelf is hij eerder gesloten en beschermend over wat ze betekenen, iets wat het geheel alleen maar mysterieuzer maakt.

Met een trompet in de hand geeft hij de songs een unieke kleur die perfect aansluit bij de geladen sfeer die de rest van de band creëert.

Midwinter wil de mensen raken. En raken, dat doen ze.

 

Midwinter is:

Raf De Wit, 25, zang, trompet en gitaar

Michiel Nuytkens, 26, bassist en backing vocals

Jotie Groenwals, 24, gitaar en keys

Wannes Donies, 25, gitaar

Serge Van Eeckhout, 26, drums

 

MY DOG IS RADIOACTIVE

MyDogIsRadioactive-DiederikCraps

 

“Wij zijn eigenlijk te laat geboren.”

Vincent, Mats en Jasper Mullier heten ze. Respectievelijk 16, 18 en 13 jaar oud. Drie broers uit Kessel-Lo die muziek maken alsof ze eigenlijk 15 jaar ouder zijn. Hun muziek doet immers denken aan de punkrockgolf die eind jaren ’90 de wereld overspoelde. Dat is niet per ongeluk. De eerste platen van Blink 182, Alkaline Trio, Janez Detd, Millencolin en New Found Glory citeren ze als hun voornaamste invloeden. Leren kennen via de American Pie films, blijkbaar.

Sinds 2012 spelen de broers samen als My Dog Is Radioactive en repeteren ze op de zolder van hun ouderlijk huis. Met hun eerste optreden stootten ze rechtstreeks door naar de finale van De Kunstbende. Intussen heeft de jonge band een impressionant palmares bij mekaar gespeeld. Winnaars van de Jospoprally, Hamrockrally, Vestrockrally, Hee Tervuren Rally en nog een hoop ander geRally. Ze speelden op de Gentse Feesten, Marktrock in Leuven en deden al een groot deel van het jeugdhuiscircuit aan.

Live is My Dog Is Radioactive een plezier om bezig te zien. Voet op de monitor en in your face knallen alsof Tom Delonge nog steeds een 18-jarige nozem met een lip piercing is.
Hun set is niet alleen een nostalgietrip voor iedereen die begin 2000 puberde, ook niet-punkrockers worden hulpeloos gecharmeerd door hun strakke sound en naturelle presence.

Punkrock dood, zei U? Eén tegenargument: My Dog Is Radioactive.

My Dog is Radioactive is:

Mats, Mullier, 18, gitaar & zang

Vincent Mullier, 16, drums

Jasper, Mullier, 13, bas

 

THE HIPSTER JUGEND

TheHipsterJugend-DiederikCraps

“We kunnen een rekker als drumkick gebruiken. Of een nummer vol vogels rammen.”

Nick Symoens en Bram Canniere leerden elkaar kennen als student in Leuven. Na samen in verschillende gitaarbands gezeten te hebben, besloten ze dat het tijd werd voor iets anders. Ze wouden de ongelimiteerde vrijheid van de wereld van de elektronische muziek ontdekken. Het experiment ging van start in hun repetitiestek in Kessel-Lo waar ze vurig aan het knutselen sloegen met synths, samples en beats.

In al hun enthousiasme smeten ze snel een eerste track online die het tot hun verbazing meteen de 22Tracks playlist haalde. Niet lang daarna volgde er een aanvraag om een optreden te spelen. Goed wetende dat ze eigenlijk nog niet voldoende nummers hadden, zeiden ze toch toe. Net in die periode leerde Nick, de twintigjarige zangeres Linde kennen. Onder de indruk van haar stem en uitstraling, overtuigde hij haar om mee te doen. Puur in functie van dat ene optreden creëerden de drie op zeer korte tijd een volwaardige live set. “We hebben toen effe doorgepeerd.” aldus elektronica wizard Nick. Dat optreden, begin 2015, was de officiële start van The Hipster Jugend.

Hoe ze klinken? De band noemt het zelf “Native Elektro Pop”. Voornamelijk elektronische muziek dus, met invloeden uit de wereldmuziek en de triphop.

We horen er echo’s van Churches, The XX, en Portishead in. De stem van de charmante Linde Muylaert klinkt breed en krachtig, denk Florence & The Machine toen ze nog wat onbevangener was.

The Hipster Jugend’s affiniteit met exotische klanken wordt doorgetrokken in hun samples waardoor de band een uniek sfeertje weet neer te zetten. Oosterse fluitjes, Gregoriaanse koren en het gezang van paradijsvogels passeren onder andere de revue.

Naast de Rockvonk finale behaalden ze afgelopen zomer ook de finale van de Maanrockrally en om al eens van het echte tourleven te proeven gaat The Hipster Jugend in de zomer van 2016 een maand op tournee doorheen Australië.

The Hipster Jugend is:

Linde Muylaert, 20, zang & keys

Nick Symoens, 26, elektronica, keys, sampling

Bram Canniere, 26, elektronica, percussie

 

WATCHOUTFORTHEGIANTS

watchoutforthegiants-DiederikCraps

Watchoutforthegiants, da’s pure sex.

Met drie zijn ze, de Affligemse garagerockers van Watchoutforthegiants. Hun energieke songs en explosieve liveshows doen denken aan het beste van de jaren ’90: Sonic Youth, The Pixies, Nine Inch Nails, Nirvana en iets dichter bij vandaag: Queens of the Stone Age.

Sinds eind 2013 maken ze iets wat ze zelf “sensueel lawaai” noemen. Zanger Birger Ameys (24) licht toe: “Watchoutforthegiants, dat is veel lawaai, maar dan alsof er aan je oorlel gelekt wordt. Ook al gaat het soms hard en dan plots weer zacht, het is altijd wel een beetje sexy.”

Eind 2014 werd hun sensueel lawaai geselecteerd door Studio Brussel voor De Nieuwe Lichting. Alsof dat nog niet genoeg was, sleepten ze enkele maanden later de juryprijs op de Melkrockrally in Tielt én de publieksprijs op de Brugse Red Rock Rally in de wacht.

Hun eerste EP “The Sky is The Rabbit” kwam afgelopen lente uit, opgenomen in een hutje in de Ardennen en geproducet door rockheld Pascal Deweze (Metal Molly, Sukilove, Broken Glass Heroes) en Michiel De Maeseneer.

Een hele rits optredens volgde. Ideaal voor de band, want het podium is hun natuurlijke habitat: live zijn ze immers een onstopbare brok rauwe energie. Ze laten zich er sans gêne gaan en vuren de één na de andere muzikale impuls op het publiek af.

Hun voornemen voor de Rockvonk finale? Doen wat ze altijd doen: Podium op en knallen.
Watchoutforthegiants is:

Birger Ameys, 24, gitaar en zang

Sam Van Sompel, 23, drums

Jasper Suys, 23, bas

 

Tekst: © PIeter-Jan Van den Troost

Foto’s: © Diederik Craps & Inge Lauwers

FacebookTwitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


+ 7 = tien

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>